ในหลายประเทศ  ความเป็นประชาธิปไตย (democratization)ได้บัญญัติลงในกฏหมายแล้ว   ประเทศมีการจัดการเลือกตั้งโดยมีภาพประชาชน  เข้าคูหาเลือกตั้งจริง    แต่หลังจากการเลือกตั้ง  การดำรงตำแหน่งของรัฐบาลจะสิ้นสุดลงหรือไม่ ไม่ได้ขึ้นอยู่กับประชาชนและ ไม่ได้ขึ้นอยู่กับการบริหารประเทศ   แต่ขึ้นอยู่กับการประสานผลประโยชน์ของรัฐบาลกับกองทัพได้ลงตัวมากน้อยเพียงใด  กองทัพยังไม่ยุติการแทรกแซงการเมือง  องค์กรต่างๆที่เป็นกลไกตามรัฐธรรมนูญ และ สื่อ  ไม่สามารถทำงานได้อย่างอิสระแท้จริง 

การศึกษาประวัติศาสตร์ในหลายประเทศทำให้เข้าใจได้ว่า

กองทัพ  กับ  ฝ่ายซ้ายหัวเสรี ต่อสู้กัน  เป็นปรากฏการณ์ที่เห็นได้"ในหลายประเทศ  "

,การชุมนุมเรียกร้อง ครั้งใดที่เรียกร้อง ในสิ่งที่จะลดอำนาจของกองทัพ   ผู้ชุมนุมจะถูกกล่าวหาว่าเป็น “ผู้ก่อการร้าย”หรือ “คอมมิวนิสต์ “สะสมอาวุธ”ฯลฯ

ประเทศที่กองทัพยังกุมอำนาจ จะมีลักษณะคล้ายๆกัน คือ การต่อสู้กับกระแสโลกาภิวัติ

 ,กระแสโลกาภิวัฒน์ โลกกำลังเอนเอียงไปทางฝ่ายซ้าย เสรียิยม ทุนนิยม การค้าแบบตลาดเสรี  และ,ความหลากหลายทางการเมือง  ฝ่ายซ้ายหัวเสรีในไทยหรือฝ่ายที่คิดต่าง  เริ่มมีการชุมนุมเพราะไม่พอใจการเมืองแบบเดิมๆ

หลายครั้งมีปราบปรามผู้ชุมนุมเสียชีวิตไปจำนวนมาก,แล้วเงียบไป ไม่มีใครกล้ารื้อฟื้น  ฝ่ายซ้ายหัวเสรี พ่ายแพ้เสมอ และไม่เคยมีได้รับความเป็นธรรม ,  ผู้แพ้กลับมาแก้แค้นทางการเมือง ไม่เคยสำเร็จ

ในไทย มีการรัฐประหารและได้ผู้นำมาจากกองทัพ   มีการใช้หลักความดีปกครองบ้านเมือง  หลักความดีจะอยู่เหนือกฏหมาย  อำนาจจะอยู่ในมือผู้กำหนดว่าสิ่งใดเป็นความดี การเมืองจะเน้นหนักไปทาง”คัดสรรคนดี”  

ปรีดีแพ้เพราะถูกปฎิวัติ จะกลับมาชิงอำนาจด้วยการปฏิวัติ , ทักษิณแพ้เพราะถูกชุมนุมกดดัน จะกลับมาชิงอำนาจด้วยการชุมนุมกดดันบ้าง  ,เพราะถ้าไม่ทำก็ไม่รู้จะสู้อย่างไร  ,ยุคนี้ไม่มีใครต่อสู้ด้วยกลไกตามกฏหมาย

หลักนิติรัฐ  เกิดขึ้นจาก  มนุษย์ต่างเชื้อชาติ เผ่าพันธ์ มารวมตัวกัน ในสังคม  ย่อมความคิดต่างกัน  มาตรฐานความถูกต้อง  ความผิด ความดี ความชั่ว ต่างกัน,  จึงต้องตกลงกันว่าคนในชาติจะยึดกติกาใดตอบแทนคนทำถูกกติกา  ลงโทษคนทำผิดกติกาเพียงใด  ประเทศชาติจะเดินหน้าไปในแนวทางไหน ,ประเทศต้องมีกติกาหลักเพื่อเราจะเรียกได้เต็มปากว่า "ยุติธรรม" , บางสังคมลงโทษคนเสพกัญชารุนแรง  บางสังคมลงโทษคนลักทรัพย์รุนแรง , แต่สังคมก็ยอมรับได้เพราะทุกคนอยู่ภายใต้หลักกฏหมายเดียวกัน, กลไกเดียวกัน  อย่างเท่าเทียมกัน ,เราจะรู้สึกว่า ยุติธรรม 

อารยประเทศ  เลือกที่จะเป็นประชาธิปไตย, ผู้แทนประชาชนต้องมาจากการเลือกตั้ง,  เพราะทำให้ประชาชนมีส่วนร่วมตรวจสอบ ให้คุณให้โทษ รัฐบาลได้มากกว่าระบบอื่น,หลักหนึ่งคนหนึ่งเสียงทำให้นักการเมือง"แคร์"คนรากหญ้า

 ในหลายประเทศ  กองทัพไม่นิยมเลือกตั้งเพราะเป็นหนทางให้ฝ่ายซ้ายหัวเสรีหรือลัทธิอื่น กลับมามีอำนาจ  การปล่อยให้ฝ่ายคิดต่างมีอำนาจก็ไม่มีอะไรรับประกันได้ว่าจะไม่มีการลดอำนาจกองทัพ,  อดีต ถึง ปัจจุบัน ไม่มีอะไรต่างกัน  กองทัพยังนำพรรคพวกตัวเองมาปกครอง ยึดทุกหัวหาด  ให้พี่น้องลูกหลาน  เพื่อนรุ่นเดียวกัน  สืบทอดอำนาจ  ,

ประเทศใดที่ใช้หลักความดีความชั่ว  ประเทศนั้นๆจะเต็มไปด้วยการเลือกปฏิบัติ, เพราะพรรคพวกตัวเอง คือ คนดี เสมอ  ฝ่ายคิดต่างจะรับโทษอย่างรุนแรง  แต่คนที่เป็นพรรคพวกทำผิดกฏหมาย    กลไกต่างๆจะไม่ทำงาน สามารถเก็บคดีความหรือตีความให้พ้นผิดได้  

,หลายประเทศ กฏหมายถูกใช้เป็นเครื่องมือรักษาอำนาจและทำลายฝ่ายตรงข้ามเท่านั้น,  คนที่คิดเป็นซ้ายหัวเสรี หรือฝ่ายคิดต่าง  ถูกป้ายสีว่าเป็นคนชั่วทันที

หลักการปกครองโดยคนดี  จะนำไปสู่เผด็จการอย่างสมบูรณ์เพราะทุกอย่างขึ้นอยู่กับผู้ที่กำหนดว่าอะไรเป็นความดี และคนที่จะมากำหนดว่าสิ่งใด คือ”ความดีความชั่ว” คือ คนที่มีรถถังมากที่สุด  , เราจะเห็นคนในกองทัพแข่งขันสะสมกำลังพล

 ความชั่ว คืออะไร!!! คิดต่าง  หรือ  หัวเสรีตามกระแสโลกาภิวัฒน์,

ในหลายประเทศ   ฝ่ายที่นิยมในกระแสโลกาภิวัฒน์ มีความหวังว่าประเทศจะเป็นเหมือนอย่างประเทศที่พัฒนาแล้วบ้าง  แต่คงรออีกอย่างน้อย 30 ปี , แค่รอเด็กที่นั่งแช่หน้าจอคอม  เติบโต และมีจำนวนมากเพียงพอที่จะเปลี่ยนแปลง  กว่าจะถึงตอนนั้น ประชาคมโลกคงไปไกลมากแล้ว

 ในพม่าไม่เปิดรับการลงทุนเพราะจะเป็นหนทางให้ต่างชาติที่อิงกระแสโลกฝ่ายซ้ายหัวเสรีจะมีอำนาจต่อรองกับกองทัพ  ในอดีตเด็กจะถูกปลูกฝังโดยฝ่ายชนะ  แต่ในยุคข้อมูลข่าวสาร , การผูกขาดข้อมูลทำได้ยาก ,  อินเตอร์เนตจะทำให้เด็กได้รับข้อมูลด้านกระแสโลกาภิวัฒน์ฝ่ายซ้ายหัวเสรีด้วย,   UN  แทรกแซง พม่า เกาหลีเหนือ  ไม่ได้ เพราะเป็นเรื่องกิจการภายใน,  ฝ่ายซ้ายหัวเสรีพึ่งพากระแสต่างชาติได้ไม่มากนัก,    ประเทศอื่นเรียนรู้แล้วว่าประเทศพม่า  ไม่จริงใจเปิดประเทศ ,  ในอนาคต  อาเซียนจะรวมเป็นสมาคม  เดินทางไม่ต้องใช้วีซ่า  ในอนาคตจะใช้เงินสกุลเดียวกัน  ไม่มีแบ่งแยกเชื้อชาติ, 

 ,ระบบเลือกตั้งที่ดีต้องมี ฝ่ายซ้าย ฝ่ายขวา ทุกกลุ่มออกเสียงได้,  สังเกตได้จากอารยประเทศ มีเดโมเครต  ,บริพับลิกัน , ถ้าได้นายกไม่ดี ระบบเลือกตั้งจะมีกลไกคัดคนไม่ดีออกไป, โดยเลือกตั้งสมัยหน้าประชาชนจะไม่เลือกเขา ,สังคมจะได้บทเรียนจากรัฐบาลที่แย่ , จะเรียนรู้ทางการเมือง,  คนที่ไม่สามารถบริหารประเทศก็จะแพ้เลือกตั้ง,  พรรคใหม่ๆจะเข้ามาร่วมแข่งขัน  , ระบบแข่งขันเสรี, จะมีประชาชนช่วยคัดกรอง ,ตรวจสอบ , นักการเมืองจะกลัวแพ้เลือกตั้ง , จะปรับปรุงนโยบายให้ดีขึ้นเรื่อยๆ

ในไทย  เดินมาถึงจุดๆหนึ่งที่คนในชาติ ไม่สามารถกลับมารักกันได้อีกเพราะว่า แกนนำแต่ละฝ่ายสัญญากับ กลุ่มสีเสื้อของตนไว้ว่าจะสู้กับอีกฝ่ายอย่างถึงที่สุด   เป้าหมายจึงเป็นความรุนแรงเท่านั้น,!!! จุดยืนที่หนักแน่นของประชาชนความเกลียดชังกลุ่มตรงข้ามนั่นเองที่ทำให้ประเทศไม่สามารถกลับมาปรองดองกันได้อีก  

การ เลือกปฏิบัติ  ปิดสนามบิน คดีเลื่อนไปเรื่อยๆ  แต่ปิดราชประสงค์เป็นก่อการร้าย  ใช้กระสุนจริงยิงเสียชีวิตจำนวนมาก , ทำให้คนเสื้อแดงรู้สึกว่าไม่เท่าเทียม

  อเมริกาปลูกฝังให้เด็กยอมรับฝ่ายที่คิดต่างได้,   การใช้อคติส่วนตัวทำลายกัน คือ สิ่งที่เกิดขึ้นในสังคมไทย , 

ตำรวจนั้นมีเงินเดือนอัตราคงที่ มั่นคง ไม่ว่าประชาชนจะได้รับบริการมากน้อยขนาดก็ตาม ขาดแรงจูงใจในการทำงาน เหมือนงานราชการทั่วไปจึงเกิดการอู้งาน  เพราะอู้สำเร็จก็เท่ากับได้เงินเดือนฟรีและ ถ้าทำงานจับผู้ร้ายมากโอกาสถูกไล่ออกก็ยิ่งมากเพราะกฏหมายคุ้มครองสิทธิผู้ต้องหามากเกินไป  เมื่อมีเวลาว่างก็หันหน้าไปวิ่งเต้นเพื่อเพิ่มโอกาสสร้างรายได้พิเศษแก่ตนเอง  คนไหนวิ่งเก่งๆจนได้อยู่"ทำเลทอง"ก็จะมีชีวิตที่สุขสบายเป็นอย่างมาก บางที่ พ.ต.ต.ตำแหน่งสารวัตรสืบสวน สน.เกรดเอ(ทั่วไป) มีรายได้หักจากแบ่งแล้วสุทธิ 200,000บาท ต่อเดือนทีเดียว ระบบนี้ไม่สนับสนุนให้ตำรวจทำงาน แต่ส่งเสริมให้วิ่งเต้น  เมื่อทุกคนวิ่งเต้น  ความซวยจึงมาตกอยู่ที่คนทำงาน คนที่พูดไม่ไพเราะ  เอาใจนายไม่เป็น  สุดท้ายจะกลายเป็น"คนไม่มีเส้น"หนีไม่พ้นถูกเตะเข้ากรุ งานธุรการ ไปชายแดนต่างๆ ที่ๆกันดาร หรือ 3 จังหวัดชายแดนใต้ คนที่มีเส้นก็จะเอางานดีๆ พื้นที่ดีๆไปจนหมด

3 จังหวัดใต้นั้น ทุกคนไม่มีเส้น เพราะถ้ามีเส้นคงไปอยู่ทำเลทองตั้งนานแล้ว    คนที่ถูกส่งไปล้วนแต่เป็นคนไม่เต็มใจอยู่เพราะคนเรามีลูกมีเมีย  ไม่มีใครอยากแบกความเสี่ยงชีวิตเอาไว้เอง (เว้นแต่คนมีอุดมการณ์จริงๆสมัครใจไปเอง) 

ผมเองก็กำลังวิ่งเต้น เข้าหานายตลอด เพื่อคำสั่งแต่งตั้งโยกย้ายครั้งหน้า อย่างน้อยผมก็ไม่ถูกเตะไปรับกรรมที่ไหน

บ่อน โสเภณี สถานบันเทิง ของเถื่อนฯลฯ  สะท้อนให้เห็นถึงส่วยทั้งสิ้น

ที่ผ่านมาก็เล่นละครว่า ตำรวจพยายามแก้ไขปัญหาแล้ว

ที่ตลกคือ ยุคนี้ชาวบ้านฉลาด การเล่นละครระหว่าง ตำรวจ กับพวกละเมิดกฏหมาย ไม่ได้ผลอีกต่อไป ชาวบ้านถามหาการตรวจสอบจากองค์กรภายนอก

ส่วนมากตำรวจจะจับพวกละเมิดกฏหมายก็จะเอาพวกอาจารย์มหาวิทยาลัย มาร่วมด้วย แล้วก็แกล้งจับ(เหมือนเดิม)เช่น ตำรวจร่วมกับ อาจารย์ ปริญญาฯ เข้าจับกุมผับที่ปิดเกินเวลา ไม่มีใบอณุญาต และยอมให้เด็กเข้าในผับ (อาจารย์อาจไม่รู้ว่าเขาจัดฉากหรือรู้ว่าจัดฉากแต่อยากดัง) ในตอนแถลงข่าว อาจารย์ก็ได้ออกทีวี ได้ภาพลักษณ์ดี   ตำรวจได้เล่นละครต่อ ดูแล้วสะอาดขึ้น  ห้าวันผ่านไป พวกผับก็เริ่มละเมิดกฏหมายอีก เพราะระบบส่วยยังเดินหน้าเหมือนเดิม ตำรวจอ้างว่าจะพยายามแก้ไข(อีกแล้ว)

ในการจัดซื้อจัดจ้างก็ไม่ต่าง  ที่ผ่านมาก็ฮั๊วกับพ่อค้ามาตลอด สิ่งของที่ราชการซื้อ,จ้าง ส่วนมากจะแพง ตอนนี้เริ่มให้บุคคลภายนอกเข้ามาร่วมวงด้วย เพื่อจัดฉากต่อสังคมว่า ซื้อ ,จ้างโปร่งใส   เห็น ขอคนจาก สตง.ช่วยจัดซื้อ แต่ก็เห็นฮั๊วกันเหมือนเดิม

เสื้อเหลือง =ยึดสนามบิน ,ชุมนุม

เสื้อแดง =พังประชุมอาเซี่ยน ,ชุมนุม

คนเมายาบ้า =เอามีดจี้คอเด็กเล็ก (บางทีก็จี้คอตัวเอง)

โจรปล้นธนาคาร  =เอาปืนจี้ตัวประกัน

โจรข่มขืน = เอามีดจี้คอหญิง

เจ้าหนี้เงินกู้  =เอาที่ดินลูกหนี้ติดจำนองไปขาย

เด็กวัยรุ่น =  ทำตัวใจแตก

อำนาจเก่า  =ปฎิวัติ

โจรใต้ = ฆ่าชาวบ้าน พระ ครู ทหาร

สหภาพแรงงาน = นัดหยุดงาน

พ่อค้า = ผูกขาด

เมียน้อยคนดัง = เผยแพร่คลิป

ชูวิทย์ = แฉ

ตำรวจ = จับ

พวกขอค่าจอดรถ  =เอาเหรียญขูดสีรถ

พวกหัวหมอ = ร้องเรียนองค์กรอิสระ

เฮียบูรณ์เป็นคนไทย เชื้อสายจีน ตอนวัยรุ่นเป็นนักเลงหัวไม้  ต่อมาคิดค้าขาย  แต่ไปขายปลาแห้งก็โดนตัดราคา(กลั่นแกล้ง)จนต้องเลิกขาย 

 ต่อมาก็ริเริ่มตั้งบ่อนไฮโลเล็กๆขึ้นมา มีรายได้จากค่าต๋ง จ่ายส่วยให้ตำรวจเล็กน้อย

ตอนนั้นพวกบ่อนใหญ่ๆ(เจ้าที่) ไม่พอใจที่ถูกแย่งลูกค้าจึงส่งนักเลงไปกลั่นแกล้งเฮียบูรณ์เป็นประจำ สุดท้ายต้องให้ตำรวจท้องที่ตัดสินว่าจะให้เฮียบูรณ์เปิดบ่อนต่อไปหรือไม่

โชคดีที่ตอนนั้นตำรวจมีการปรับขยายตำแหน่งสารวัตร เงินกองกลางแบ่งกินไม่อิ่ม  ทำให้ต้องเพิ่มการรับส่วย ประกอบกับ นายระดับสูงก็มีนโยบายสนับสนุนให้มีบ่อนหลายเจ้า เป็นตลาดเสรี(รังเกียจการผูกขาด) เฮียบูรณ์จึงขอนาย  เปิดบ่อนไฮโลต่อไป โดยใช้สถานที่ในตลาดสดแห่งหนึ่งเป็นที่ตั้งบ่อน

ยุคนั้นปัญหาที่เกิดบ่อย คือ จ่ายส่วยให้ตำรวจท้องที่(ที่ตั้งบ่อน) แต่กองปราบที่ก็เข้ามาจับ(กองปราบจับได้ทั่วประเทศ)ทำให้ลูกค้าบ่อนถูกจับ  ทำให้คนยังไม่กล้าเล่นพนันเท่าใดนัก 

 กองปราบเข้ามาจับ เท่ากับหักหน้าตำรวจท้องที่ ทั้งสองหน่วยนี้จึงทะเลาะกันเสมอ   ,กองปราบอ้างเสมอว่า”มีชาวบ้านแจ้งความ ไม่จับ เท่ากับละเว้นกฏหมาย”

เฮียบูรณ์เป็นคนแรกที่แก้ปัญหานี้ได้โดยวิธีจ่าย3 จุดคือ จ่ายส่วยให้  ตำรวจท้องที่  กองปราบ และตำรวจกรมกอง  (จ่ายเป็นรายเดือน) สูตรนี้ทำให้ทุกหน่วยมีผลประโยชน์ที่”ลงตัว”และ ไม่จับหักหน้ากัน(ถ้าจุดไหนไม่ได้รับส่วย  ก็ให้มาจับได้เลย)

ถือว่าเป็นการสร้างความปรองดองแก่ตำรวจและสร้างความเชื่อมั่นแก่นักพนันได้มาก ( จนบ่อนอื่นๆเลียนแบบตามๆกัน)

มีหัวหน้ากองปราบคนหนึ่งคัดค้านในที่ประชุมว่า”ระบบนี้จะทำให้กองปราบเลิกออกตรวจ(เป็นเสือนอนกิน)และตำรวจท้องที่ซ่อนบ่อนเอาไว้  เพื่อรับเงินเอง  “(เช่น มี10บ่อน แจ้งกองปราบว่ามี5บ่อน)

ทันใดนั้นมีเสียงตะโกนดังสวนกลับมาว่า”กองปราบสามารถรู้ได้ว่า ตำรวจท้องที่ซ่อนบ่อน(ซ่อนไว้กินส่วยเอง)หรือไม่  เพราะปกติ ชาวบ้านจะโทรแจ้งเบาะแสบ่อนหรือสิ่งผิดกฏหมายมาที่กองปราบอยู่แล้ว(กด 191คือ แจ้งกองปราบ)  กองปราบจะรู้ทันทีว่าตำรวจท้องที่ซ่อนบ่อนไว้หรือไม่ โดยเช็คจากบัญชี “เฮียบูรณ์กล่าวอย่างมั่นใจ 

ในยุคนั้นเฮียบูรณ์ ถือเป็นดาวรุ่งดวงใหม่ในวงการพนันไปแล้ว 

ต่อมาเฮียบูรณ์ก็ได้ขยายบ่อน เป็นการพนันแบบไทยทุกประเภท เช่น ไพ่   ,หวย  ,โต๊ะบอล ฯลฯ

ต่อมา เฮียบูรณ์เข้าหานายและ เสนอว่า  “ตลาดการพนันเสรีแบบท้องที่เดียวมีหลายเจ้า  ทำให้กติกาการพนันและระบบจ่ายส่วยไม่เป็นเอกภาพ จึงควรผูกขาด  แต่ละท้องที่ให้มีเจ้าเดียว  …..ถ้าให้สัมปทานผมเจ้าเดียว จะจ่ายเงิน(ส่วย)ตรงเวลา และให้ผลตอบแทนสูงกว่า”

 นายก็ตอบตกลง

หลังจากนั้น ตำรวจก็ระดมจับกุมกวาดล้างพวกบ่อนเล็กๆในท้องที่ทั้งหมด ปฎิวัติจากหลายเจ้า เป็น "สัมปทานเจ้าเดียว"

เฮียบูรณ์ผงาดขึ้นมาได้เหมือนเสือติดปีก มีคอนเนคชั่นแข็งแกร่ง ทั้งราชการ การเมือง และยังเป็นหัวคะแนนให้นักการเมืองบางพรรคด้วย  แม้เฮียบูรณ์จะผูกขาด แต่ก็ไม่เคยเอาเปรียบลูกค้าและผู้ร่วมลงทุนเลย

ต่อมาเฮียบูรณ์มองว่าบ่อนพนันแบบเดิมล้าสมัยและไม่มีจุดเด่นของธุรกิจ(จับฉ่าย) และบ่อนใหญ่ท้องที่อื่น มีเงินทุนที่หนากว่า แย่งลูกค้าไปมาก จึงขายบ่อนเก่าให้เจ้าอื่นไป 

โดยเฮียบูรณ์หันมาทุ่มเทเงินสร้าง”โต๊ะบอล”

“โต๊ะบอลมีแรงซื้อมากขึ้นเรื่อยๆ ยังโตได้อีกมาก ถ้าเรามีคอนเนคชั่นกับต่างชาติได้ เราจะมีผลตอบแทนที่งดงามกว่าบ่อนไทยแบบเก่าๆ”เฮียบูรณ์แสดงวิสัยทัศน์ต่อหน้าผู้ร่วมลงทุน

“วัยรุ่น นักศึกษาสมัยนี้ไม่เล่นไพ่ ไฮโลแล้ว  ต้องใช้บอลเข้าทำตลาด”เฮียบูรณ์กล่าว

  ตอนนั้นมีเฮียบูรณ์กับคนไม่กี่คนที่เท่านั้น   มองข้ามช๊อต อ่านอนาคตตลาดได้เฉียบขาดถึงเพียงนี้

ตำรวจไม่จับโจรเพราะจับแล้ว  โอกาสถูกไล่ออกจะเพิ่มขึ้นมาก กินเงินเดือนกับส่วยก็มั่นคงดีอยู่แล้ว

ตัวเลขสถิติคดีจึงลงลดมาก  (พยายามซ่อนเหตุที่เกิดและไม่จับอะไรเลย)และยังเป็นแรงจูงใจให้รับส่วยหรือจับมาไถเงิน(แล้วปล่อย)มากขึ้นไปอีกเพราะเป็นทางเลือกที่ดีกว่าการจับดำเนินคดี

ประชาชนไม่ต้องดีใจหรอกที่ตัวเลขสถิติคดีลดลง เพราะเกิดจากการซ่อนหมกของเจ้าหน้าที่  ความเสี่ยงที่ท่านจะตกเป็นผู้เสียหายกำลังมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะโจรไม่ได้ไปไหน และน่าจะมีเพิ่มขึ้นด้วย เพราะกฏหมายอ่อน ความเสี่ยงถูกจับลดลง  แรงจูงใจที่จะหากินกับลัก วิ่ง ชิง ปล้นก็เพิ่มขึ้น

ถ้าท่านเดินในซอยเปลี่ยวแล้วมีคนกระชากสร้อยคอท่าน แล้วหลบหนีไป  ท่านโทรแจ้งตำรวจ ตำรวจก็น่าจะไปหาท่านช้า เพราะเขาไปเร็วอาจมีการจับกุมและความซวยจะมาถึงเจ้าหน้าที่  ถ้าท่านยอมเสียเวลาเดินทางไปที่ lสถานีท่านจะพบว่าไม่มีใครอยากบริการท่าน  ถ้าท่านตามตื้อจะให้ตามจับให้ได้  ท่านจะพบกับขั้นตอนตามกฏหมายคุ้มครองสิทธิผู้ต้องหา  อย่างแรกเลยท่านต้องเดินทางไปสเก็ตภาพผู้ต้องหาที่กองพิสูจน์หลักฐานโดยท่านเดินทางไปรอคิวเอง  ถ้าจำหน้าไม่ได้ยิ่งซวย  ถ้าท่านจดจำใบหน้าได้แม่นยำ เจ้าหน้าที่จะนำภาพไปออกหมายจับ  พอได้หมายจับก็เอามาดองไว้ ไม่ไปตามจับ(อีกแล้ว)

ในคดีลักรถยนต์และรถจักร์ยานยนต์ ผมอ่านสถิติการจับกุมโจรพวกนี้ ร้อยคดีย้อนหลัง ปรากฏว่าจับใครไม่ได้เลย  ผมเองก็มีรถยนต์และตกอยู่ในความกลัวตลอดเวลาที่จอดทิ้งไว้

โผใหม่มีปัญหามาก  ไม่ใช่เพราะนักข่าวขุดคุ้ยมาแฉแล้วเกิดปัญหา แต่เกิดจากตำรวจทะเลาะกันเอง แบ่งผลประโยชน์ไม่ลงตัว

 เดิมทีโควต้าต้อง แจกจ่ายทุกท่านอย่างเหมาะสม   เป็นธรรม เจ้าของโควต้าจะเอาไปแลกเงินทองหรือแลกพระเครื่องก็ตามความพอใจ

แต่โผใหม่ รบ.แทรกแซง แย่งโควต้า ทำให้หลายท่านรู้สึกเหมือนถูกริบโควต้า เสียทั้งหน้า เสียทั้งเงิน

สุดท้ายก็ไม่พอใจ  ก็ออกมาแสดงอิทธิฤทธิ์กัน  หักหลังใครให้รู้เสียบ้าง

 ถ้าการเมืองรู้จักแบ่งปันผลประโยชน์อย่างเป็นธรรม  เรื่องทุกอย่างคงเงียบไปแล้ว (ความสงบ เกิดจากความสมดุลของผลประโยชน์)

ท่านไหนฝากผีไว้กับนักการเมือง  ยอมหักหลังเพื่อนในองค์กร  เพื่อผลตอบแทนส่วนตัวที่มากกว่า  ให้ระวังตัวเอาไว้   ท่านกำลังคิดสั้นแล้ว

ยุคนี้โมเดลการแสวงหาอำนาจต่างจากในอดีตมาก ในอดีตอำนาจแสวงหาโดยการสืบทอดจากพี่ไปน้อง(มุงเล็ก)  แต่ทุกวันนี้โมเดลกลายเป็น เปิดประมูลกันในเซฟเฮ้าท์ มีนายหน้ากำหนดราคาพร้อม วิธีการนี้ทำให้ราคาตำแหน่งวิ่งไปเกินพื้นฐานมาก(แพง) ตำแหน่ง สารวัตรสืบ สน.เกรดเอ ใน นครบาลก็ปาเข้าไปสามล้านแล้ว คนไหนซื้อไปคงเร่งถอนทุกกันวุ่นแน่ เพราะแบกต้นทุนสูง ใครรู้ตัวว่าส่งส่วยอยู่ก็เตรียมตัวถูกรีดไถจนตัวผอมได้เลย ทั้งกลิ่นปฏิวัติ และกลิ่นยุบสภาคละคลุ้งเช่นนี้ ไม่รู้ว่าวันไหน รบ.นี้ล้มไป ก็ต้องทำโผ ของ รบ.ใหม่มาทับโผเก่าแน่นอน พวกซื้อมาแพงคงต้องเร่งถอนทุนคืน(กลัวขาดทุน)ไม่รู้ชะตาอนาคต

โมเดลระบบตำรวจเก่าเสถียรภาพสูงมาก จะตั้งใครก็ตั้งเพราะนายในองค์กรเรืองอำนาจ คนไกล้นายย่อมได้เปรียบ แต่ปัจจุบัน  นักการเมืองจงใจทำให้ตำรวจสูญเสียเสถียรภาพเพื่อจะได้สั่งซ้ายหันขวาหันได้เต็มที่และโผที่จะออกต่อไปนี้จะกำหนด ราคาและตำแหน่งโดยการเมืองทั้งหมด เมื่อความก้าวหน้าขึ้นอยู่กับเงินทอง คงหนีไม่พ้นการระดมเงินจากพวกบ่อน พวกของเถื่อน พวกต่าวด้าว พวกผิดกฏหมายทั้งหลาย พอได้ตำแหน่งก็ตอบแทนกันคืนในภายหลัง

เพราะมนุษย์เลือกทางเลือกที่ดีที่สุดเสมอ ความลับจึงต้องมีต่อไป

สารวัตรกำลังพล รู้ดีว่า"นาย"จะเตะใครเข้ากรุ แต่ถ้าคนที่จะเข้ากรุรู้ตัวก่อน เขาก็จะวิ่งเต้นจนไม่มีใครเตะเขาได้ สารวัตรจึงเก็บรายชื่อพวกนี้เป็นความลับ(ลับที่สุด) รอคำสั่งโผล่มาทีเดียวแบบฟ้าผ่า

บางครั้ง"นาย"จะเตะญาติของสารวัตรกำลังพลให้พ้นทาง ก็ต้องพิมพ์คำสั่งเอง เรื่องอะไรจะให้สารวัตรเขารู้ก่อน ถ้ารู้ก่อนคงไม่สามารถเตะญาติใครได้ คำสั้งจึงมักเซอร์ไพรซ์พวกที่ถูกเตะเสมอ

 ตารางงานออกใหม่ มีวันพักมาก  เวลาว่างมากเหลือล้น ผลตอบแทนก็งดงาม(งานสบายและเงินดี) ตารางงานนี้ดึงดูดพวกหัวกระทิ(คนที่มีผลสอบอันดับต้นๆ)มาได้มากมายก็จริง แข่งกันมาอยู่ แต่ในขณะเดียวกันก็ดึงความสนใจของ"นาย"มาด้วย นายเลยแย่ง"ของดี"ไปจนตารางงานนี้  กลายเป็นตารางนรก งานหนักมาก เวลาน้อย เงินน้อยมาก ต่อไปนี้กลยุทธคือ เก็บความสบายและเงินเป็นความลับ  ใครมาถามว่า"รายได้ดีไหม"ให้ตอบว่า"อดอยาก"เสมอ

ร้านขายเครื่องเขียนเจ้าแรก ยอดขายสูงมากเพราะขายอยู่เจ้าเดียวในท้องที่ แต่คนข้างบ้านเห็นทุกวัน เขาก็สืบแหล่งที่ไปที่มาของสินค้า ลงทุนค้าแข่ง ตัดราคา

 กำไรงดงามจึงเป็นสิ่งที่อายุสั้น  สงครามราคาเป็นสิ่งที่แน่นอน

ตำแหน่งราชการดีๆ มีน้อยต้องแข่งขันแย่งมา เมื่อเกิดว่างขึ้นมา ก็มีความพยายามจะเก็บเป็นความลับ บอกข่าวกันเฉพาะพี่น้อง(มุงเล็ก) รุ่นเดียวกัน สถาบันเดียวกัน  กำจัดพวก"นอกคอก"ออกจากสนามแข่งได้มาก

ร้านอาหารก็พยายามเก็บสูตรเด็ดของตนเป็นความลับ(ที่สุด)

 ในอดีตลัทธิความเชื่อเทพ ก็เอาพวกนักวิทยาศาสตร์ไปประหารเป็นจำนวนมาก เพราะอำนาจเทพเสื่อมลง เมื่อวิทยาศาสตร์ก้าวหน้า (ตาสว่าง) (คล้ายๆคนไทยสมัยนี้เลย)

ทุจริตคอรัปชั่นเต็มเมือง ไม่มีใบเสร็จรับเงิน เพราะพยายามให้เป็นความลับ ใครมาโจมตีว่ารับเงินผิดกฏหมาย  ก็ปฏิเสธและขอใบเสร็จหลักฐาน(จะเอามาจากไหน)

 ทหารเอารถถังมาวิ่งบ่อยๆ เอามาซ่อมบ่อยๆ หลอกว่าจะปฏิวัติบ่อยๆ อาจกำลังทำให้การเอารถถังวิ่งออกมาปฏิวัติจริงๆ ในวันดีเดย์ สะดวกขึ้นก็ได้

  ผู้กำกับมาใหม่  เป็นได้แค่"ไก่อ่อน"  อ่อนข้อมูลมาก  ลูกน้องก็วางแผนซ่อนแหล่งทำกินหลายจุดเป็นความลับ ตารางงานปกติเป็นอำนาจผู้กำกับจัด  ตอนนี้ลูกน้องก็ปกปิดจุดนี้ไว้ เพื่อลูกน้องจะได้เอามาจัดตารางกันเอง กุมอำนาจเอง

อินเตอร์เน็ตทำคนหูตาสว่าง ความลับของคนบางกลุ่มรั่ว  เขาก็ออกมาโจมตีอินเตอร์เน็ต

การคอรับชั่นก็อาศัยความลับ(ปิดหูปิดตาประชาชน)เก็บอำนาจจัดสรรทรัพยากรชาติไว้แก่ตน 

 สื่อกระแสหลัก ท่านแน่ใจหรือว่ากำลังพูดความจริง หรือท่านเป็นเพียงเครื่องมือเก็บงำความลับ แก้ไขความจริง ล้างสมองประชาชนดังที่ผู้ออกใบสั่งต้องการ

 องค์กรใดเรืองอำนาจ นานวันเข้า มักจะหลงระเริงจนมีเรื่องเน่าๆอยู่ข้างในเสมอ ก็พยายามซ่อนความเน่าเป็นความลับต่อไป